Aydın Sever
Yönetmen: David F. Sandberg
Annabelle: Kötülüğün Doğuşu, Conjuring evreninin ön bölümü. Oyuncak yapan bir adam, karısı ve kızıyla sakin bir hayat sürerken kızlarını kaybediyor. Yıllar sonra evlerine, kapanan bir yetimhaneden gelen kızlar ve onlara eşlik eden bir rahibe yerleşiyor. Kızların ilgisi atölyede duran bebeğe kayıyor. David F. Sandberg korkuyu gürültüden çok sessizlikle kuruyor. Seriyi hiç izlemeyen seyirci de filmi rahatça takip edebilir, eksik parça hissetmez.
Filmin konusu
Annabelle: Kötülüğün Doğuşu, serinin ilk filminden önceki yıllara gidiyor. Merkezde bir oyuncakçı var. Karısı ve küçük kızıyla birlikte büyük bir evde yaşıyor. Kızlarının ölümü bu evi boşaltıyor. Yıllar geçiyor, kapılar yeniden açılıyor. Yetimhanesi kapanan bir grup kız ve yanlarındaki rahibe, bu evde kalacak yer buluyor.
Kızların çoğu için bu bir soluklanma. Janice için değil. Janice'in odası atölyeye yakın. Atölyede oyuncakçının yaptığı bebek duruyor. Film, kızların evi tanımasıyla ilerliyor. Sonra bebeğin neden orada olduğu sorusu ağırlık kazanıyor.
Conjuring evrenindeki yeri
The Conjuring 2013'te çıktı. Annabelle 2014'te geldi, gişede iş yaptı ama ilk filmin kalitesini tutturamadı. Bebeğin geçmişiyle ilgili çelişkiler de seyircinin aklında kaldı. Annabelle: Kötülüğün Doğuşu bu boşluğu doldurmak için geldi.
Yönetmen David F. Sandberg, filmin Conjuring, Annabelle ve The Nun ile aynı zaman çizelgesinde durduğunu söylüyor. Aynı zamanda bağımsız bir film olduğunu vurguluyor. Bence ikinci kısım doğru. Film önceki halkalara gönderme yapıyor, hikayeyi yine kendi içinde kuruyor. Seriyi bilmeyen seyirci için eksik parça kalmıyor.
Bir ön bölümün işi zor. Sonucu bilen seyirciye gerilim satmak zorundasınız. Sandberg bunu bebeğin kaderine değil, kızların kaderine yaslanarak çözüyor. Bebeğin ne olacağını biliyoruz. Janice'e ne olacağını bilmiyoruz. Merak buradan doğuyor.
Ev de bir karakter
Filmde mekan, hikayenin yarısını taşıyor. Ev büyük ve eski. Odalar birbirine benziyor. Koridorlar uzun. Kızlar bu evde kayboluyor gibi görünüyor. Oyuncakçının atölyesi ise evin en sessiz yeri. Bebek orada duruyor ve evin geri kalanı sanki ona göre düzenlenmiş.
Bence bu seçim filmin en akıllı tarafı. Korku için tek bir oda yetiyor. Sandberg dekoru gösteriş için değil, mesafe kurmak için kullanıyor. Kızlarla bebek arasındaki uzaklık, gerilimin ölçüsü oluyor.
Sandberg'in korku anlayışı
Sandberg eski nesil psikolojik korkuya yakın duruyor. Bunu gürültüyle değil bekleyişle yapıyor. Kadrajda bir kapı aralığı kalıyor. Bir süre hiçbir şey olmuyor. Sonra oluyor. Bu sabır seyirciyi koltukta öne çekiyor.
Benim için filmin en sağlam tarafı burada. Korku bebeğin kendisinden değil, ona bakmak zorunda kalmaktan geliyor. Kamera bebeğe uzun uzun bakıyor. Bebeğin yüzü hiç değişmiyor. Değişmemesi rahatsız ediyor.
Ses tarafı da aynı mantıkla çalışıyor. Film yüksek sesle sıçratmaya sık başvurmuyor. Sessizliği uzatıyor, sonra kırıyor. Bu da korkuyu ani bir refleks olmaktan çıkarıp birikmiş bir rahatsızlığa çeviriyor. Bir sahnenin nerede biteceğini kestiremiyorsunuz. Bu belirsizlik, filmin en çok kullandığı alet.
Hareketsiz bir bebek neden korkutuyor
Annabelle bir oyuncak. Kolu kalkmıyor, gözü kırpmıyor. Tehdit hissi bu yüzden oyuncakta değil, oyuncağın etrafında birikiyor. Bir odanın kapısı, koridordaki ışık, boş bir sandalye. Sandberg bu boşlukları doldurmuyor. Seyircinin doldurmasına izin veriyor.
Bir başka ayrıntı: film bebeği konuşturmuyor. Ona replik yazmıyor. Korku, sessiz bir nesnenin etrafında dönüyor. Bence bebeğin bunca yıl işe yaramasının nedeni de bu. Söyleyecek bir şeyi yok, bu yüzden seyirci onun yerine konuşuyor.
Korku film boyunca yavaş yayılıyor. Önce evdeki düzen bozuluyor. Sonra kızların uykusu kaçıyor. En sonunda evin kuralları çöküyor. Sıra bence doğru. Her adım bir öncekine yaslanıyor. Bu yüzden filmde tek başına koparılabilecek az sahne var.
Oyuncular ve çocuklar
Rahibe Charlotte rolünde Stephanie Sigman var. Janice'i Talitha Bateman, Linda'yı Lulu Wilson oynuyor. Kadroda Miranda Otto da bulunuyor. Film tek bir yıldız oyuncuya yaslanmıyor. Ağırlığı çocuk oyuncular taşıyor. Sigman ise rahibe rolünde filmin tek yetişkin dayanağı olarak duruyor.
Bateman, Janice'in kırılganlığını iyi kullanıyor. Janice hem en savunmasız hem en çok hedef alınan karakter. Wilson ise Linda'da daha sakin bir yer tutuyor. İkisinin yan yana durması filmin dengesini kuruyor. Bence Janice üzerinden yürüyen kısımlar, bebek üzerinden yürüyen kısımlardan daha gergin.
Eksik kalan yerler
Bir ön bölümün bilinen sorunu burada da var. Bebeğin sonunu biliyoruz. Bu gerilimi tamamen bitirmiyor ama kısıtlıyor. Film yer yer açıklamaya fazla yükleniyor. Kökeni netleştirmek isterken merak alanını daraltıyor.
Tekrara düşen anlar da var. Seriyi baştan izleyen seyirci bazı sahneleri tanıdık bulacak. Bence 109 dakika biraz uzun. Kurgudan on dakika çıksa film daha sıkı durur.
Kime tavsiye ederim
Conjuring ve Annabelle'i sevenler için bu film serinin en derli toplu halkalarından biri. Kan ve işkence arayan seyirciye göre değil. Burada korku daha çok sessizlikten ve çocukların yalnız kalmasından geliyor.
Seriye yeni başlayan biriyseniz bu filmle girmek mantıklı. Hikaye kendi başına ayakta duruyor. Sonra ilk Annabelle'e dönerseniz, 2014 filmindeki bazı çelişkiler daha az rahatsız eder.
Sık Sorulan Sorular
Annabelle: Kötülüğün Doğuşu neyi anlatıyor?
Oyuncak yapan bir adamın evine yerleşen yetim kızları ve yanlarındaki rahibeyi anlatıyor. Kızların hedefi, evin atölyesinde duran bebek Annabelle oluyor. Film, 2014 yapımı Annabelle'in öncesini kuruyor.
İlk Annabelle filmini izlemek şart mı?
Değil. Film kendi hikayesini baştan kuruyor ve seriyi bilmeyen seyirciye de yetiyor. Yine de ilk filmi izleyenler, burada anlatılan kökeni daha kolay yerine oturtur. İzleme sırası olarak bu filmle başlamak da mümkün.
Filmin süresi ve türü ne?
109 dakika. Türü korku. ABD yapımı ve 2017'de vizyona girdi. Yönetmen koltuğunda David F. Sandberg var.
Hiç yorum yok: